Get Adobe Flash player
Choose your language
  • Nederlands
  • English
Hoe laat is het in...
Erkend als

anbi

Stichting
Light for Asia

Familie Bak
PO Box 61 Muang
Chiang Rai 57000
Thailand
M: +66(0)857199810 (Peter)
M: +66(0)811696268 (Tatjana)
E: peterentatjana@gmail.com

Secretariaat
Stichting Light for Asia
Gouwzeestraat 43
1443 KA Purmerend
T: 0299-785340
E: stichtinglightforasia@gmail.com

Kamer van Koophandel: 37127929
Bank: NL70 RABO 0126 9283 39  te Monnickendam

50 jaar!

altPeter heeft het al jaren over het feit dat hij bijna 50 zou worden, blijkbaar is dat een belangrijke leeftijd. Tja daar heb ik nog geen verstand van. ???? We hadden afgesproken dit jaar

 

Onverwachte trip!

altWe stonden op het punt van vertrek van een drie daagse vakantie met de meisjes en de staf van de Schuilplaats dat Peter en ik bericht kregen dat ons nichtje ziek was geworden. Zij was in het zuiden van Thailand alleen aan het backpacken. Ze omschreef haar ziek zijn als griep met pijn in haar lijf. Wij waren meteen bang voor iets anders en raadden haar aan om een dokter te bezoeken. Dit deed ze en na bloedonderzoek bleek dat het niet ging om een griepje, maar om knokkelkoorts ook wel Dengue genoemd. Ze werd steeds zieker en op zaterdag werd ze opgenomen in het ziekenhuis op het eiland Koh Tao. Toen wij dit hoorden besloten wij dat Tatjana naar haar toe zou gaan om haar bij te staan, want het verloop kan heel heftig zijn en alleen zijn is dan niet fijn.
 

Hardnekkige wortels!

altBij ons thuis hadden we een hele mooie haag van palmachtige struiken staan. Het was een mooi scherm om ons lekker afgeschermd van de zon en inkijk van de buren te kunnen laten buiten zitten. Wat wij alleen niet wisten toen wij deze struikjes plantten was dat ze enorm groot konden worden en dat de wortels je betonvloer en dergelijke helemaal uit zijn verband kan drukken. Er moest dus duidelijk iets gebeuren, eruit met die zooi, hoe mooi het ook is. Dan denk je dat je even gaat graven en ze er zo uit kunt halen, maar dat koste veel meer moeite dan gedacht, want er was geen doorkomen aan. Zowel Peter als Chester hebben flink hun best gedaan, uren lang, met maar heel weinig resultaat, ook is Peter zelfs met een zaag gaan proberen of hij daarmee de wortels kon doorzagen, maar ook dat ging niet veel beter. Dit frustreerde Peter enorm, dus toen hij bij de overburen een kleine graafmachine in de tuin zag staan heeft hij weten te regelen dat de beste man ons een happertje kwam helpen. Ook deze man dacht dat het een eitje zou zijn en dus liet hij zijn machine op zijn vrachtwagentje staan, maar die kwam er bijna vanzelf afrennen vanwege het feit dat de wortels niet zomaar van plan waren om mee te geven. Dus toch maar van de wagen af, maar dan moesten we natuurlijk wel iets meer betalen. Na een paar uur was de klus klaar! Wat was Peter blij dat hij dit niet zelf hoefde te doen, we moesten natuurlijk wel de puinhoop die er gemaakt was netjes opvegen, maar vele handen maken licht werk. Aangezien Tatjana haar ouders er ook waren hadden we dat zo klaar. Het is de bedoeling dat we er natuurlijk weer iets moois van gaan maken, maar dat hangt af van de vrije uurtjes die we hebben.

 alt

alt

 

Herstel!

altHalverwege maart begon de ellende, ik (Tatjana) kon toen nog niet vermoeden dat mijn klachten mij het ziekenhuis in zouden helpen. Helaas is dat toch gebeurt en tot wel twee keer toe. Eindelijk kwam er na de tweede keer verbetering en knapte ik heeeeel langzaam op. Naast veel rusten/slapen probeerde ik elke dag te wandelen, elke keer een stukje verder om zo weer op krachten te komen. Tijdens deze wandelingen heb ik mijn ogen goed de kost kunnen geven aan de beplanting bij alle buren in onze woonwijk en later ook buiten onze woonwijk. Als ik weer iets zag wat ik mooi vond of waarvan ik dacht dat we dat wel in onze nieuwe plantenbak kunnen gaan zetten, nam ik een foto. Het was fijn om in de natuur te zijn en tegelijkertijd in beweging te zijn. Ik zal een paar foto’s toevoegen om jullie mee te laten genieten.

 

Bezoek aan Bangkok!

altWij zijn met z’n 3en, Peter, Chester en Tatjana, naar Bangkok gereden met onze eigen auto. Het is een behoorlijke afstand van bijna 800 km, waar je minimaal 11 uur over doet als je niet stopt om te toiletteren of te eten. Kortom tel er maar een paar uur bij op, dan heb je een reële tijd. Juist omdat wij vakantie hadden wilden wij het rustig aan doen en dus zijn we in etappes gegaan. Wat wel heel fijn is is dat we alle drie om en om hebben gereden, dat scheelt echt heel veel. Eerste stop was in Phitsanulook waar we wel vaker zijn gestopt om te overnachten en dus op onze vaste stekkie verbleven. Toen door naar Lopburi, want daar hebben we verre familie bezocht en toen Bangkok in waar we op de YWAM basis verbleven. Dit is waar Chester gewerkt heeft en vlakbij gewoond heeft, dus ook een vertrouwde plek. In Bangkok hebben ze een IKEA waar wij natuurlijk graag naar toe wilden. Het is grappig dat je je dan even in Nederland waant. De volgende dag hebben we opa en oma van Tongeren, Tatjana haar ouders, van het vliegveld gehaald, want die kwamen op vakantie naar ons toe. Chester heeft weer een aantal bekenden kunnen zien en bovenal zijn vriend. Al met al een heerlijke tijd

alt  alt  alt

alt

 
Meer artikelen...