Get Adobe Flash player
Kies uw taal
  • Nederlands
  • English
What's the time in...
Acknowledged as

anbi

Stichting Light for Asia
NL 70 RABO 0126 9283 39 te Monnickendam
Onder vermelding van “Project Thailand”
ANBI    Algemeen Nut Beogende Instelling


Secretariaat:
Stichting Light for Asia
Melkkruid 47,
1441 XS Purmerend
T.  06-81513248
E. stichtinglightforasia @gmail.com


Peter & Tatjana Bak
PO Box 61 Muang,
Chiang Rai 57000,
Thailand

M. Peter      +66 (0) 85 719 9810
M. Tatjana      +66 (0) 81 169 6268
E. peterentatjana@gmail.com

We are counting down!

We are 9 weeks into our furlough in the Netherlands. Just a few more days until we go home. We’ve had a great time in the Netherlands, we did a lot of things and had a lot of fun. We are going back to continue our work in Thailand. We are excited and are looking forward to everything we will be able to do in this next season. Chester is going to be working out his plans for the future. Jeremy is going into his last year of High School and has to figure out what and where he wants to study next. Nathan is going into another new school year. Peter and Tatjana will be resuming work at House of Refuge and will also be taking on additional tasks there.

We look back on a wonderful time here in the Netherlands in which we were able to visit with a lot of people. Naturally we wanted to visit with everyone but sadly this was not possible. We are taking all the new memories and the conversations with us. We are charged for this next season.

Thank you for your attention, your time, your prayers, and your financial support. There aren’t enough words to say this but we hope you understand what we are trying to say.

 

Ba(c)k on Dutch soil

It’s been a while since I last posted something on this website, longer than intended. So here are a few words about us. We have been on Dutch soil for over a month. In the beginning it was quite cold so we wore thick coats. But now it is nice summer weather and it’s actually quite warm. According to the news the Netherlands will have its hottest day in 70 years this summer. And we thought we were going to be able to cool off in the Netherlands.

Meeting family and friends is something we are definitely enjoying. The place we are staying, Bergen, is quite close to the beach and a forest and we are enjoying ourselves. Our boys are growing up and don’t always want to be with mom and dad, so they are all over the country working at summer jobs. It’s great to see that they can do that during our furlough. Another great thing is that we get to enjoy Dutch food, like something called a frikandel, nature, and culture.

 

Wat doen die jonge mannen nu?

Voor dit artikel is geen vertaling beschikbaar.
There is no translation available for this article.

altEen kleine update over de jonge mannen van de familie Bak. Want, zul je je afvragen, wat doen die in hun dagelijkse leven?

Jeremy is op dit moment 17 jaar en zit in 11th Grade van de Internationale school. Dit betekent dat hij hierna nog 1 jaar moet om af te kunnen afstuderen aan de High School. Jeremy is op dit moment aan het nadenken over wat hij als vervolgopleiding zou willen gaan doen. Dit valt lang niet mee! Het lijkt erop dat hij een opleiding in de techniek wel ziet zitten. Komende zomer gaat hij een aantal verschillende opleidingen en scholen bezoeken om zo een indruk op te doen van wat het in gaat houden. Op de foto is Jeremy samen met Peter bezig aan een opdracht voor Science.

Nathan gaat lekker op school, vermaakt zich goed in zijn klas, waar alleen maar jongens in zitten. :) Voetbal is zijn grote passie! Hij zit op een lokale voetbalclub en trained elke zaterdag. Nathan vindt het ook leuk om gids te zijn, dus als je op bezoek komt in Thailand dan weet je wie je vragen kunt om een dagje uit te gaan. Hij weet inmiddels al heel veel en kan een aardig woordje Thais. Onze laatste gasten kunnen ervan getuigen dat Nathan een prima gids is.alt

altChester studeert in Chiang Mai de DTS. Dit is een bijbelschool met theorie en praktijk. Hij zit in een groep van 9 studenten met 7 verschillende nationaliteiten.
 Hij heeft het enorm naar zijn zin. De theoriefase duurt nu nog maar 5 weken en dan begint de 7 weken durende praktijkfase. Chester gaat met de helft van de groep naar Nepal.

 

Chester in Nepal

Voor dit artikel is geen vertaling beschikbaar.
There is no translation available for this article.

altChester is met een team van de DTS in Nepal sinds een paar weken. Afgelopen zaterdag toen er een hevige aardbeving was van 7.9 was Chester in Nepal, Kathmandu Valley, dit is zo'n 50 kilometer van het epicentrum van de aardbeving af. Rondom Chester en zijn team vielen muren om , gebouwen stortten in en mensen waren in paniek. Er waren veel, heel veel naschokken die de angst alleen maar stimuleerde. Zondag's erna was er weer een aardbeving van 6.7 en wederom stortten huizen in en waren de mensen in paniek. Mensen durven hun huizen niet meer als ze die nog hebben, of ze zijn alles kwijt en moeten daardoor noodgedwongen op straat leven. Het team waar Chester in zit is volop aan het werk om de mensen in Nepal te helpen door voedsel en water verstrekking, tenten kopen en uitdelen, helpen met puin ruimen en mensen een hart onder de riem steken. Zij zijn ook druk bezig om fondsen te werven om dit alles te kunnen doen. Ben je geinteresseerd ga dan naar de Facebook site Helping Nepal en vindt daar alle informatie over de situatie en hoe je een donatie kunt maken.

https://www.facebook.com/groups/1640076402892147/?fref=nf

alt

Op het moment zijn er al ruim 6000 doden door deze aardbevingen.

Wij zijn enorm blij dat Chester en zijn team ongedeerd zijn en dat zij een helpende hand kunnen bieden ter plaatse. Maar u snapt dat dit ook heel moeilijk is voor ons als ouders en broers.alt

 

Buddy

In memory of our faithful pet!

About fourteen years ago we welcomed Buddy, a beagle, into our family. She was a super fun dog. She was a little mischievous but she had a super sweet character. She was very good with kids and never hurt anything or anyone. She did have her natural hunter instinct and so she ran away a couple of times. The fast food shop knew where she lived so they returned her to us a couple of times after she had run away. One time she ran away while it was snowing but she wasn’t able to find her way back because her tracks had been erased. Luckily she was returned to us by someone who knew her. Leaving grocery bags on the floor with bags of candy in them wasn’t possible because when you returned a little later to put the groceries away you would only find empty candy bags. Another time grandpa left the mackerel on top of the fireplace to warm it up and everyone went upstairs for a bit and when we returned the mackerel had disappeared and we saw Buddy licking her mouth in approval of that very fine fish.

When we decided to come to Thailand we wanted to make sure that Buddy would have a good home and we succeeded. A friend of ours had always been crazy about Buddy and Buddy had always been crazy about her. We plucked up the courage and asked her if she was willing to “adopt” Buddy. We are forever grateful. Buddy lived with her for almost 8 more years and had a really good life there. Near the end of October we received news that Buddy was sick and that our friend didn’t know if Buddy would make it. On November 4th she died. We were all very upset even though she hadn’t been with us for 8 years.

Thank you dear friend for the love and care that you’ve given Buddy. We are forever grateful.

 
More Articles...